مدت‌ها است، شاید ۱ سال که تصمیم گرفته‌ام راست بگویم ، تا آنجا که میشود. یا نگیم و یا راست بگویم.

امروز استادم از‌ام پرسید چرا نیومده بودی پری روز، گفتم، صادقانه بگم خوابم میومد، نتونستم بیام. گفت اشکال نداره و خیلی‌ لبخند کشداری زد.  در طول این ۱ سال حس خوبی‌ دارم از این که رودر بایستی ندارم با خودم. در ضمن فکر می‌کنم دروغ ، تا یک حدی البته(بسته به محیط و آدم ها) نوعی بی‌ احترامی به آدم‌ها است. یعنی‌ اینکه تو درک و ظرفیت این را نداری که من به تو راست بگویم.

]]> http://bluest.wordpress.com/2010/02/17/%d8%b1%d8%a7%d8%b3%d8%aa/feed/ 0 bluest http://bluest.wordpress.com/2010/02/05/135/ http://bluest.wordpress.com/2010/02/05/135/#comments Fri, 05 Feb 2010 18:10:20 +0000 Sezimik http://bluest.wordpress.com/2010/02/05/135/ ]]>

حس قوی‌ای بهم میگه، یه روزی آدم بزرگی‌ میشم

راستش هیچوقت فکر نمیکردم اینجوری بشم. اگه بخوام الان رو توصیف کنم، اینجوریم: یک آدم تنومندی که سنگی‌ بزرگ بردوشش است. خسته‌ام ولی‌ امید هم دارم. روزگار است زشتی ه. اصلا دلم تنگ نیست که ایران نیستم، آمریکا ام، مامان‌ام و خواهرم و … اینجا نیستند، در عوض دلم خونه که باید طوری زندگی‌ کنم که نمی‌خوام. باید فیزیک بخونم که دیگه دوستش ندارم. میدونی‌ مثل چیه؟ مثل اینکه مجبور باشی‌ با شوهری که دوستش نداری زندگی‌ کنی‌. مجبوری ارضاش کنی‌ تا یه نون‌ای به دست بیاری و بخوری. یک فاحشگی غیر رسمی‌.

هر موقع یه مساله میزارم جلو، به خودم میگم واقعا لازمه من اینو حل کنم؟ هر قدر سعی‌ می‌کنم بخم احساس و شوق بدم که بشین بخون، میبینم حسّش نیست. باید جدا بشم

من شخصیتم مناسب تحلیل و تشویق و تکرار نیست، من می‌خوام خلق کنم. همیشه چرکنویس هام بیشتر از اینکه نوشته و راه‌حل توش باشه، نقاشی و موجودات است عجیب قریب توش بوده. چرا من نمیتونم برم بگم که من می‌خوام آرت بخونم؟ چون به بردگی گرفته اند ما را. چون موقعی که فیزیک رو انتخاب کردم بچه بودم.

روزهایی من اینجا سخت اند، چرخیدن در دپارتمان‌ای که با هیچ جایش احساس راحتی‌ نمیکنی‌. راه‌حل، ریاضی‌، کتاب، راه‌حل، کشف، اختراع، تکنولوژی، بمب بر سر بشریت. اگر پول داشتم، فقط به اندازهٔ اینکه یک سال بتونم آرت بخونم و زندگی‌ کنم، همین الان فیزیک رو ول می‌کردم. هیچ شکی درش ندارم. نخواستم این آاش زهرمار خوشرنگ رو.

خیلی‌ سخته که آدم کاری رو که دوست نداشته باشه را انجام بده، خیلی‌ سخت تره که هرروز همون کار را بکنه، و فرسایند است که بدونی برای کار دیگی‌ سخته شدی ولی‌ …….. . دلم یه بغل گریه می‌خواد.

بهمون گفتن بری خارجه حس میکنی‌ تو یه دنیای دیگه ای. واست عجیب می‌شه. کار میریزه سرت . …..

اومدیم خارج هیچ حس خاصی‌ ندارم. این دقیقا اون چیزی که تو دلم میگذار. دلم واسه هیچکی تنگ نیست. اصلا واسعم مهم نیست که آمریکا اومدم، آدم‌ها همون آدم‌های نفهم اند که چه بسا خیلی‌ نفهم تر اند. هممچی همون ه. هممچی یه چیز ه.
اینترنت پر سرعتش همون حسی ه که تو تهران میشستم پا ش. مثل اینکه مغزم اونجا هر ۱۰۰ ثانیه واسعش ۱ ثانیه حساب میشده.

اینجا من احساس ذان غربت ندارم تا واسه خودم دوست دختر ایو خدا ایو سرگریمی درست کنم.

اینجا همه چیز همونجوری مثل تهران رو اعصابم ه، پسر خاله‌های خنگ ذان آمریکای، خلی که تحصیل کرده است ولی‌ فکرش سطحی ه. میشینه افکار ه من را هم نقد می‌کنه واسه خودش. گوشت نمیخوری ایو نگتیو ای ایو ..

وقتی‌ هم حرف میزنم، میگن نگاتیو‌ای تو ، آدم باید تو زندگیه شادی داشته باشه. آره شادی‌های من فرق داره با مال شما ها.
من با آهنگ‌های اینا حال نمیکنم، مریزین راک گوش نمیدان، افکارشنو نمیپسندم. امیدوارم زود تر برم شهر خودم. می‌خوام تنها باشم. آدم ها خیلی‌ نفهم اند.

ما آرامش نخواهیم داشت.

gorg ha vatan nadarand, tanha bayad sarpanahi biaband.

یه چن وقته دارم تاریخ ایران رو از زمان ماد ها میخونم و میام جلو: به یه نکته هایی بر خوردم که با چیز هایی که میدونستم تلاقی و کرد و چیز جالبی ازش درومد. از اونجا که اگه من کمترین قدرتی داشته باشم با دین در میوفتم خیلی موضوعات دیمنی برام قابل تامل اند. یه نمونه همین یوسف . در اواخر اشکانیان و ساسانیان تعالیم بودا در ایران مخصوصا شرق رواج داشته و بودا را در ایران به اسم یوذاسف می شناختن. از اون ور وقتی تاریخ هنر میخوندم: واسم عجیب بود که در زمان ای که یوسف مربوط میشد هیچ اثری از یوسف نبود و هیچ مجسمه , کتیبه یا نقشی در آثار اون دوران به یوسف اشاره نمی کنه در حالی که در تعابیر اسلامی یوسف امین مصر و به نوعی بعد از پادشاه بوده است. حتی مجسمه ی خراب شده ی اون پادشاه و زن گردن درازش هست ولی هیچی ازین یوسف نیست که در اونجا به یوزارسیف معروف بوده. در ایران هم که بودا به یوذاسف معروف بوده (سیذارتا یه اسم دیگه اش ه) و بعید نیست این داستان من در آوری باشه , بعد به اعراب که در بابل و بصره و اربیل و فلسطین و … بوده اند سرایت کرده و بعده ها یه داستان من در آوردی سر هم کردند و اسطوره سازی کردند.

یه چیز دیگه که خیلی برام مهمه وجود جن و ماورا و غیبت در اسلام ه. تو این وسط , بگذریم از نوع امامت و …, وجود امام زمان برام جالبه. همه ما می دونیم که معمولا ادیان یه منجی و نجات بخشی را برای خودشون پیش بینی کرده اند. (جدا از بحث روانشناسی این موضوع) میخوام بگم که قبل از وود اسلام به ایران , زرتشتیان اکثریت بوده اند و زرتشتی دین رسمی ما در زمان ساسانیان بوده. این دین معتقد به ظهور منجی ای (البته 3 تا که آخری از همه برتر است) به نام سوشیانت است . از طرفی بعد از ورود اعراب به ایران و ساکن شدن عده ی زیادی عرب در شرق ایران و جنوب , قیام ابومسلم خراسانی به وجود میاید که مورد تایید اکثر ساکنان شرق ایران بوده و آدم بزرگی حساب میشده . بعد از مرگ نا جوانمردانه ی این فرد توسط حکومت عباسی, عده زیادی خونخواهی میکنن-نهضت سندبادگر از مزدکیان روزگار در شرق, سپید جامگان, استاسیس و… و حتی لشکری 100000 نفری از عوام به وجود میاید ولی در جنگ شکست میخورد. استاسیس یک پیشوای زرتشتی بوده که خود به عنوان یک سوشیانت در بین مردم نگریسته میشده. گذشته از این قیام ها: از ابو مسلم فقط یه فرزند باقی مانده بود به نام فاطمه, که خرمدینان و کسانی که در خونخواهی های ابومسلم شرکت داشته اند برای او دعا میکردند و اورا تقدیس می کردند. گاهی نیز با ایهام و کنایه به پسر او که بی نام و نشان بوده درود (در عربی درود =صلوات) می فرستادند و او را کودک دانا می خواندند و برای رهبری خویش به باز آمدنش امید بسته بودند تا ظلم عباسیان را برچیند. (احتمالا این داستان به صورت اسطوره در بین فرقه ها و گروه های دیگر استفاده میشده تا مایه ی امید آنها شود). افراد در آن زمان این کودک پسر را فیروز و هدایت شده , (دسترس یافته , حاجت یافته ,بهره یافته, برتری یافته ) , مهدی , میخواندند. و با تبلیغ این افکار سعی می کردند با عباسیان بجنگند. زمان انتشار این افکار هم حدود 150 هجری شمسی است که یعنی 100 سال قبل از این ماجرا در اسلام.
امام زمان در 5 سالگی به امامت رسید, صاحب علم و مقام است و منجی عالم است و دیگران منتظر ظهورش اند تا بیاید و ظلم را برچیند. ( در این بین اتاسیس و سوشیانت بودنش ممکن است مترادف یا ظهور امام بعد از غیبت صغری باشد)

ویوااااااااااااا موسوووووی

به خاطر نوع فونت قالب این لعنتی رو عوض کردم.

روزانه های من پر از زورانه است.

جهان بیرون من هستتتتم.