مدتها است، شاید ۱ سال که تصمیم گرفتهام راست بگویم ، تا آنجا که میشود. یا نگیم و یا راست بگویم.
امروز استادم ازام پرسید چرا نیومده بودی پری روز، گفتم، صادقانه بگم خوابم میومد، نتونستم بیام. گفت اشکال نداره و خیلی لبخند کشداری زد. در طول این ۱ سال حس خوبی دارم از این که رودر بایستی ندارم با خودم. در ضمن فکر میکنم دروغ ، تا یک حدی البته(بسته به محیط و آدم ها) نوعی بی احترامی به آدمها است. یعنی اینکه تو درک و ظرفیت این را نداری که من به تو راست بگویم.
خیلی تغییر کرده ام، میدونم خودم. یک نمونه ش اینکه نوشتههایی که لحظهای زیر دستم جون سالم به در نمیبردن و همه تو سطل اشغال بودند، الان انقدر عمر میکنند تا تو یه سایت فینگلیش نوشته بشوند و تو بلاگام کپی پیست بشن.
راستش هیچوقت فکر نمیکردم اینجوری بشم. اگه بخوام الان رو توصیف کنم، اینجوریم: یک آدم تنومندی که سنگی بزرگ بردوشش است. خستهام ولی امید هم دارم. روزگار است زشتی ه. اصلا دلم تنگ نیست که ایران نیستم، آمریکا ام، مامانام و خواهرم و … اینجا نیستند، در عوض دلم خونه که باید طوری زندگی کنم که نمیخوام. باید فیزیک بخونم که دیگه دوستش ندارم. میدونی مثل چیه؟ مثل اینکه مجبور باشی با شوهری که دوستش نداری زندگی کنی. مجبوری ارضاش کنی تا یه نونای به دست بیاری و بخوری. یک فاحشگی غیر رسمی.
هر موقع یه مساله میزارم جلو، به خودم میگم واقعا لازمه من اینو حل کنم؟ هر قدر سعی میکنم بخم احساس و شوق بدم که بشین بخون، میبینم حسّش نیست. باید جدا بشم
من شخصیتم مناسب تحلیل و تشویق و تکرار نیست، من میخوام خلق کنم. همیشه چرکنویس هام بیشتر از اینکه نوشته و راهحل توش باشه، نقاشی و موجودات است عجیب قریب توش بوده. چرا من نمیتونم برم بگم که من میخوام آرت بخونم؟ چون به بردگی گرفته اند ما را. چون موقعی که فیزیک رو انتخاب کردم بچه بودم.
روزهایی من اینجا سخت اند، چرخیدن در دپارتمانای که با هیچ جایش احساس راحتی نمیکنی. راهحل، ریاضی، کتاب، راهحل، کشف، اختراع، تکنولوژی، بمب بر سر بشریت. اگر پول داشتم، فقط به اندازهٔ اینکه یک سال بتونم آرت بخونم و زندگی کنم، همین الان فیزیک رو ول میکردم. هیچ شکی درش ندارم. نخواستم این آاش زهرمار خوشرنگ رو.
خیلی سخته که آدم کاری رو که دوست نداشته باشه را انجام بده، خیلی سخت تره که هرروز همون کار را بکنه، و فرسایند است که بدونی برای کار دیگی سخته شدی ولی …….. . دلم یه بغل گریه میخواد.
هی به ما میگن فلان کار رو بکنی این میشه اون میشه. آقا جان ما اینجوری نیستیم.
بهمون گفتن بری خارجه حس میکنی تو یه دنیای دیگه ای. واست عجیب میشه. کار میریزه سرت . …..
اومدیم خارج هیچ حس خاصی ندارم. این دقیقا اون چیزی که تو دلم میگذار. دلم واسه هیچکی تنگ نیست. اصلا واسعم مهم نیست که آمریکا اومدم، آدمها همون آدمهای نفهم اند که چه بسا خیلی نفهم تر اند. هممچی همون ه. هممچی یه چیز ه.
اینترنت پر سرعتش همون حسی ه که تو تهران میشستم پا ش. مثل اینکه مغزم اونجا هر ۱۰۰ ثانیه واسعش ۱ ثانیه حساب میشده.
اینجا من احساس ذان غربت ندارم تا واسه خودم دوست دختر ایو خدا ایو سرگریمی درست کنم.
اینجا همه چیز همونجوری مثل تهران رو اعصابم ه، پسر خالههای خنگ ذان آمریکای، خلی که تحصیل کرده است ولی فکرش سطحی ه. میشینه افکار ه من را هم نقد میکنه واسه خودش. گوشت نمیخوری ایو نگتیو ای ایو ..
وقتی هم حرف میزنم، میگن نگاتیوای تو ، آدم باید تو زندگیه شادی داشته باشه. آره شادیهای من فرق داره با مال شما ها.
من با آهنگهای اینا حال نمیکنم، مریزین راک گوش نمیدان، افکارشنو نمیپسندم. امیدوارم زود تر برم شهر خودم. میخوام تنها باشم. آدم ها خیلی نفهم اند.
ما آرامش نخواهیم داشت.
nilofar haie abi, rishe nadarnd, tanha bayad be sarma adat konand.
gorg ha vatan nadarand, tanha bayad sarpanahi biaband.
جدیدن ها دارم رپ اون هم از نوع امینمی گوش میدم. دلیل اول ام اینه که به نظرم باید یه مجموعه بزرگ موسیقی ازکلاسیک و راک و پاپ و جاز و رپ گوش بدم و تا حالاکلاسیک و راک و پاپ زیاد شنیده ام و حالا نوبت رپ ه و بعدش اگه اطلاعات موسیقی ام رو زیاد کنم میخوام جاز گوش بدم( ولی فکر نکنم خوشم بیاد). دوم اینکه امینم رو دوست دارم , آدم ای که از کف جامعه میاد. به نظر من گوش دادن آهنگ هاش بهم میگه اونا چی میخوان و وضعشون چیه. در ضمن فکر میکنم آهنگ هاش هم شرتکی نیست و با بقیه رپ ها فرق داره.
یه چن وقته دارم تاریخ ایران رو از زمان ماد ها میخونم و میام جلو: به یه نکته هایی بر خوردم که با چیز هایی که میدونستم تلاقی و کرد و چیز جالبی ازش درومد. از اونجا که اگه من کمترین قدرتی داشته باشم با دین در میوفتم خیلی موضوعات دیمنی برام قابل تامل اند. یه نمونه همین یوسف . در اواخر اشکانیان و ساسانیان تعالیم بودا در ایران مخصوصا شرق رواج داشته و بودا را در ایران به اسم یوذاسف می شناختن. از اون ور وقتی تاریخ هنر میخوندم: واسم عجیب بود که در زمان ای که یوسف مربوط میشد هیچ اثری از یوسف نبود و هیچ مجسمه , کتیبه یا نقشی در آثار اون دوران به یوسف اشاره نمی کنه در حالی که در تعابیر اسلامی یوسف امین مصر و به نوعی بعد از پادشاه بوده است. حتی مجسمه ی خراب شده ی اون پادشاه و زن گردن درازش هست ولی هیچی ازین یوسف نیست که در اونجا به یوزارسیف معروف بوده. در ایران هم که بودا به یوذاسف معروف بوده (سیذارتا یه اسم دیگه اش ه) و بعید نیست این داستان من در آوری باشه , بعد به اعراب که در بابل و بصره و اربیل و فلسطین و … بوده اند سرایت کرده و بعده ها یه داستان من در آوردی سر هم کردند و اسطوره سازی کردند.
یه چیز دیگه که خیلی برام مهمه وجود جن و ماورا و غیبت در اسلام ه. تو این وسط , بگذریم از نوع امامت و …, وجود امام زمان برام جالبه. همه ما می دونیم که معمولا ادیان یه منجی و نجات بخشی را برای خودشون پیش بینی کرده اند. (جدا از بحث روانشناسی این موضوع) میخوام بگم که قبل از وود اسلام به ایران , زرتشتیان اکثریت بوده اند و زرتشتی دین رسمی ما در زمان ساسانیان بوده. این دین معتقد به ظهور منجی ای (البته 3 تا که آخری از همه برتر است) به نام سوشیانت است . از طرفی بعد از ورود اعراب به ایران و ساکن شدن عده ی زیادی عرب در شرق ایران و جنوب , قیام ابومسلم خراسانی به وجود میاید که مورد تایید اکثر ساکنان شرق ایران بوده و آدم بزرگی حساب میشده . بعد از مرگ نا جوانمردانه ی این فرد توسط حکومت عباسی, عده زیادی خونخواهی میکنن-نهضت سندبادگر از مزدکیان روزگار در شرق, سپید جامگان, استاسیس و… و حتی لشکری 100000 نفری از عوام به وجود میاید ولی در جنگ شکست میخورد. استاسیس یک پیشوای زرتشتی بوده که خود به عنوان یک سوشیانت در بین مردم نگریسته میشده. گذشته از این قیام ها: از ابو مسلم فقط یه فرزند باقی مانده بود به نام فاطمه, که خرمدینان و کسانی که در خونخواهی های ابومسلم شرکت داشته اند برای او دعا میکردند و اورا تقدیس می کردند. گاهی نیز با ایهام و کنایه به پسر او که بی نام و نشان بوده درود (در عربی درود =صلوات) می فرستادند و او را کودک دانا می خواندند و برای رهبری خویش به باز آمدنش امید بسته بودند تا ظلم عباسیان را برچیند. (احتمالا این داستان به صورت اسطوره در بین فرقه ها و گروه های دیگر استفاده میشده تا مایه ی امید آنها شود). افراد در آن زمان این کودک پسر را فیروز و هدایت شده , (دسترس یافته , حاجت یافته ,بهره یافته, برتری یافته ) , مهدی , میخواندند. و با تبلیغ این افکار سعی می کردند با عباسیان بجنگند. زمان انتشار این افکار هم حدود 150 هجری شمسی است که یعنی 100 سال قبل از این ماجرا در اسلام.
امام زمان در 5 سالگی به امامت رسید, صاحب علم و مقام است و منجی عالم است و دیگران منتظر ظهورش اند تا بیاید و ظلم را برچیند. ( در این بین اتاسیس و سوشیانت بودنش ممکن است مترادف یا ظهور امام بعد از غیبت صغری باشد)
خیلی جامعه و مردم و موج و … برام مهم نیستن
ریجکشن امروز برام مهم نبود
ولی دروغ های دیشب احمدی نژاد, امروز خیلی برام مهم بود
حرف های موسوی در مورد اون دروغ ها هم خیلی خیلی برام مهم بود
ویوااااااااااااا موسوووووی
در میان دغدغه های روزانه ی زندگی , همیشه به جامعه به عنوان یک باتلاق از تعدادی حیوان گرسنه نگاه میکنم که حکومت ها هر روز شکارشان میکنند. حتی گاهی نوع نگاه من به سمتی پیش میرود که افکار افراطی و بسیار دوری هم در ذهنم تقلا میکنند. مثل اینکه من باور دارم که احمدی نژاد یک دست نشانده ی خارجی از طرف صهیونیست ها و .. است. مثل اینکه من باور دارم که عمدا وضع زندگی ما در حد پایینی نگه داشته میشود و …. .
در زندگی حال حاضر من پول بشدت مهم و تاثیر گذار است. تا به حال هم کلی دنبال کار گشتم و لی هیچی پیدا نکردم . بعد به این نتیجه میرسم که این یک پدیده ی عمدی است. وقتی اقتصاد یک مملکت برخلاف در آمد کلان آن به گونه ای درست نباشد تا افراد پول کافی به دست آورند و بتوانند بخشی از زندگی روز مرره خود را به فکر کردن بپردازند, هرچه دولت بگوید گوش میکنند تا لااقل شب با شکم گرسنه نخوابند. این طوری میشود که آدم های بزرگ جامعه اسیر و برده میشوند و نسل بعدی را نیز برده بار می آورند.
وقتی اوضاع اقتصادی پایین نگه داشته میشود, جوان ها مثل من نمی توانند کار پیدا کنند یا مثل دوستانم از کار بر کنار میشوند و این خیلی به نفع دولت است. چون این آدم ها به زیر سلطه ی دولت کشیده میشوند, چون این آدم ها پولی ندارند تا زندگی مستقل داشته باشند , در نهایت به زیر سایه ی خانواده کشیده میشوند و اینجوری بخش زیادی از اختیارات آنها, جسارت آنها و فکر هایشان اسیر افراد بزرگتر خانواده که اسیر دولت اند میشود. این افکار و جسارت های جوانی که شامل چیزهای خوب و بد از قبیل: مصرف دراگ , س ک س , جنبش های فکری و هنری جدید یا رفتار های گروهی میشود , می توانند هزینه هایی را برای دولتی که در صدد مبارزه, تبلیغ, پرورش و یا ساکن کردن آنها است را به بار آورند. دولت به جای این خرج های بیهوده, با ندادن فرصت مناسب, جوانان را اسیر موضعی و مزمن کوچکترین نهاد جامعه میکند تا با کمترین هزینه خفه شوند و بردگی بیاموزند ودر عوض این خرج را صرف مبارزات سیاسی , تبلیغاتی و جنگی در تشدید قوای مذهبی شیعه در فلسطین و آمریکای جنوبی و آفریقا می کند. نوع تفکری که در آن اسراییل بزرک حق تشکیل ندارد و نا بود میشود چون زمین میخواهد ولی ایران بزرگ تشکیل میشود چون ایران اسلامی است و به جای زمین کاسه ی سر میخواهد.
تا به حال فکر کرده ای که یه آدم ممکن است ملیت ایرانی-آمریکایی-اسپانیایی داشته باشد ولی نمی تواند مذهب اسلامی-یهودی داشته باشد؟
سر انجام با پروکسی لاگین کردم .
به خاطر نوع فونت قالب این لعنتی رو عوض کردم.
روزانه های من پر از زورانه است.
جهان بیرون من هستتتتم.
